در گفت‌وگو با «آرمان امروز»

یم تبلیغاتی و رسانه‌ای دولت اگر نباشند، بهتر است، چرا که در آن صورت، می‌توانیم بگوییم دولت تیم رسانه‌ای ندارد و هر چه رقیب می‌خواهد، بگوید. اما وقتی این اتفاقات در زمان حضور تیم تبلیغاتی ورسانه‌ای دولت رخ می‌دهد، گاهی اوقات برای آقای رئیس‌جمهور که این اندازه زحمت می‌کشد و مجبور می‌شود در هر مساله خود به میدان بیاید، دلمان می‌سوزد

پایگاه خبری تحلیلی آبشار نیوز :

آرمان امروز- حمید شجاعی: در روزها و هفته‌های گذشته اتفاقات بسیاری در عرصه سیاسی در کشور رخ داد که هرکدام از این موضوعات واکنش‌ها و بازتاب‌های رسانه‌ای زیادی داشت. از جمله این اتفاقات می‌توان به لغو سخنرانی علی مطهری نایب‌رئیس مجلس در مشهد و حواشی پیرامون آن وصدور حکم جلب محمود صادقی نماینده تهران اشاره داشت و البته تمدید تحریم داماتو و لغو سخنرانی اصلاح‌طلبان در شهرهای مختلف هم از جمله موضوعاتی بود که افکار عمومی را به خود مشغول کرد. در آستانه ۱۶ آذر برخی جریانات غیراعتدالی فضاسازی‌های خود را برای ایجاد فضای مطلوب و درنتیجه لغو سخنرانی چهره‌های اصلاح‌طلب و میانه‌رو در دانشگاه آغاز کرده‌اند که سکوت وزیر علوم نارضایتی دانشجویان را به دنبال داشته است و تنها معاون وزیر است که روز شنبه اعلام کرد از سخنرانی‌های دارای مجوز حمایت می‌شود. برخی منتظرند ببینند فراکسیون امید که بی‌تردید غافل از نقش دانشجویان در رای ملت به لیست انتخاباتی امید نیست چه واکنشی به کارشکنی‌ها در برگزاری مراسم‌های روز دانشجو خواهد داشت. درباره روز دانشجو و بایدها و نبایدهای جریان اصلاح‌طلب و دولتی‌ها در این روز سید محمود میرلوحی فعال سیاسی اصلاح‌طلب با «آرمان امروز» به گفت‌وگو پرداخته که در ادامه می‌خوانید.

mirlohi

سه‌شنبه۱۶آذر، روز دانشجو است اما در هفته‌های اخیر شاهد بودیم که از سخنرانی فعالان سیاسی اصلاح‌طلب و برخی نمایندگان مجلس و حامیان دولت ممانعت به عمل آمد که شاخص‌ترین آن جلوگیری از سخنرانی علی‌مطهری در مشهد بود. تداوم این مشی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

مساله دانشگاه، فضای دانشجویی و جوانان از موضوعات مهم کشور است که اگر در خاطر داشته باشید در دوره آقای احمدی‌نژاد نیز با محدودیت‌ها و تنگناهایی که برای نیروهای غیراصولگرا وجود داشت بحث کرسی‌های‌آزاداندیشی مطرح شد. متاسفانه می‌توان اذعان داشت رقبای دولت هنوز ابزارهای زیادی در اختیار دارند، از جمله در هیات‌های نظارت یا مطبوعات که دولت و عملکرد مردان روحانی را به چالش می‌کشند. متاسفانه وزارت علوم نیز اخیرا دانشگاه‌ها را به سمت خواست و امیال جریان مخالف دولت هدایت می‌کند که این مشکل باید هرچه سریع‌تر حل شود. در گذشته نیز شاهد این موضوعات بوده‌ایم و این دوستان تصور می‌کنند که می‌شود جریان اصلاحات را از دانشگاها بیرون کرد اما در انتخابات‌های مختلف می‌ببیند فضای دانشجویی کشور مطالباتی دارد که این مطالبات را جریان اصلاحات به نحو بهتری مورد توجه قرار می‌دهد. جریان اصولگرا هر روز یک محدودیت و ممنوعیتی را ایجاد می‌کند حتی کنسرت و موسیقی را نیز برای دانشجو مباح نمی‌دانند و در سایر مسائل نیز بدین گونه رفتار می‌کنند، جالب اینکه پس از این رفتارها می‌گویند چرا قشر دانشجو از ما گریزانند. طبعا زمانی که دانشجویان به سمت اصولگرایان نمی‌روند و آنها را بر نمی‌تابند، این جریان سیاسی چاره‌ای جز اعمال محدودیت و جلوگیری از ورود اصلاح‌طلبان به دانشگاه ندارد. افرادی که به دولت توهین‌ می‌کنند، در دانشگاه‌ها جلسه می‌گذارند که اگر در جایی نیز بحثی مطرح شد، بگویند «ما هم موافق نیستیم» و «همه حق سخن گفتن و اظهارنظر دارند»، اما امروز می‌بینید وقتی اصلاح‌طلبان می‌خواهند در جایی از دولت و عملکردهای آن سخن بگویند با مشکلات زیادی مواجه می‌شوند و جریان رقیب تا آنجا که می‌تواند سعی می‌کند محدودیت‌هایی اعمال کند.

با اینکه خاستگاه آقای روحانی، اصلاحات نیست، اما اندیشه‌ها و عقاید ایشان به اصلاح‌طلبان نزدیک‌تر است، هرچند این باور در مجموعه تحت نظر رئیس‌جمهور که هیات دولت را تشکیل می‌دهند، کمرنگ است. مصداق بارز آن را می‌توان در وزارت علوم مشاهده کرد که آقای فرهادی نه تنها گرایشات اصلاح‌طلبانه از خود بروز نمی‌دهد بلکه عملکرد او چنین به ذهن تداعی می‌کند که دانشگاه ساکت وآرام برای وزیر علوم مطلوب‌تر از دانشگاه فعال و پویاست.

مشکلی که وجود دارد این است که می‌خواهند قواره ۱۶ آذر را پاستوریزه کنند که هیچ چیز بیان نشود و دانشجویان نیز در یک جلسه یک ساعته بنشینند و سپس بروند. در بقیه موضوعات نیز شاید این نگاه حاکم باشد. اما باید به روز دانشجو، نگاه متفاوتی داشت. دانشجو باید خود را معرفی کند و بگوید کیست و چه قدرت، ظرفیت، امکانات، آرمان و مطالباتی دارد. از این جهت نگاه به دانشجو باید متفاوت باشد. حدودا ۵ میلیون دانشجو در کشور حضور دارند که بهترین شبکه اطلاع‌رسانی هستند و شبکه‌ای به این قدرت، عظمت و کیفیت نداریم. ممکن است که بگویند ما تعداد زیادی نیز دانش‌آموز داریم اما دانش‌آموزان هنوز به آن سطح از توانمندی برای این‌گونه مباحث، انتقال اطلاعات و ارتباطات نرسیده‌اند. هر اقدامی بخواهد در کشور صورت گیرد، بهترین نقطه انتشار آن، دانشگاه و پایگاه دانشجویان است. دانشگاه‌ها به‌طورمعمول در تمام روزهای سال فعال هستند اما فقط یک روز در سال اختصاص به دانشجویان دارد که در آن روز بتوانند خود را نشان دهند و بگویند در کدام مقیاس و سطح هستند. در این روز دانشجو می‌خواهد نشان دهد که عاقل، آینده‌نگر و به فکر آرمان‌های کشور است و قصدش مبارزه با استعمار است.

اشاره به روحیه استعمار ستیزی روز دانشجو داشتید. امروز این روحیه استعمارستیزی درچه مسیری است؟

اکنون نیز بحث استعمار مطرح است، استعمار نو و مسائل جدید و راه‌حل‌هایی که ارائه می‌شود. افرادی که مانع این رفت و آمدها و برگزاری این جلسات می‌شوند تنها یک مسیر برای مبارزه با استعمار می‌شناسند و آن اقدام متقابل از طریق جنگ و ستیز است که البته این نیز روشی است و در آن بحثی نیست اما شاید دیگران راه‌های دیگری را نیز قبول داشته باشند. ما در کشورهایی مانند کره، مالزی، ترکیه و… می‌بینیم بدون اینکه پنجه در پنجه دیگر کشورها شوند در حال پیشرفت در همه ساحت‌ها هستند. همان‌طور که دیده‌ایم در قبل از انقلاب دانشگاه پایگاه انقلاب بود. اگر در زمان مشروطه، علما به قم رفته و تحصن کردند اما در انقلاب اسلامی علمای انقلاب در دانشگاه تهران تحصن کردند که این جایگاه دانشگاه و دانشجو را در انقلاب اسلامی نشان می‌دهد. حتی در بحث لانه جاسوسی نیز دانشجویان بودند که پیش‌قدم شدند. دانشجوی امروز نیز دارای شان و جایگاهی است که باید به آن احترام گذاشته شود. اگر با این نگاه به بررسی موضوع پرداخته شود خود به خود محدودیت‌ها کمتر خواهد شد و اجازه خواهیم داد که همه بتوانند در دانشگاه‌ها سخن بگویند تا دانشجو مطالب را بشنود و بتواند تحلیل کند نه اینکه تقلید کند. هرقدر تعداد دانشجویان تحلیلگر بیشتر باشد، آینده کشور بهتر خواهد بود، البته این مساله ممنوع کردن و جلوگیری‌ها صرفا به دانشگاه ختم نمی‌شود چنان که در ماجرای مشهد نیز شاهد جلوگیری از سخنرانی نایب‌رئیس مجلس بودیم. این مساله باید در کشور حل شود و همان‌طور که در قرآن آمده، باید قول‌هایی را بشنویم و احسنش را انتخاب کنیم، بنابراین اینکه کسی را از سخنرانی در شهرهای مختلف منع کنند، سخن اشتباهی است و گویی نگاه این افراد منع‌کننده به این مساله، نگاه صنفی است. نمی‌توان افراد را برخلاف قانون اساسی از سخنرانی در مکان‌های مختلف منع کرد. این حق جلوگیری از کجا آمده؟ آیا این را قانون اساسی گفته یا قانون دیگری؟ نمی‌شود هر کس خود را منشا حق بداند.

برخی بر این مساله تاکید دارند که تیم اطلاع‌رسانی دولت ضعیف است. اشکال کار از نگاه شما کجاست؟

واقعیت این است که تیم تبلیغاتی و رسانه‌ای دولت اگر نباشند، بهتر است، چرا که در آن صورت، می‌توانیم بگوییم دولت تیم رسانه‌ای ندارد و هر چه رقیب می‌خواهد، بگوید. اما وقتی این اتفاقات در زمان حضور تیم تبلیغاتی ورسانه‌ای دولت رخ می‌دهد، گاهی اوقات برای آقای رئیس‌جمهور که این اندازه زحمت می‌کشد و مجبور می‌شود در هر مساله خود به میدان بیاید، دلمان می‌سوزد. از طرف دیگر این موضوع قابل تامل است برای کشوری که آزادی از اصول انقلاب آن است، برخی در آن، آزادی بیان را جدی نمی‌گیرند و سبب می‌شوند در اصول دیگر این انقلاب هم خدشه وارد شود. مگر می‌شود در جهان اطلاعات از سخنرانی‌ها ممانعت شود. اگر قرار بوده در یک سخنرانی ۲۰۰ نفر مخاطب باشند، با لغو آن صدای اعتراض به این اقدام در شبکه‌های اجتماعی بلند می‌شود و ۲۰۰ مخاطب تبدیل به ۲۰ هزار مخاطب می‌شود. به نظر می‌رسد فارغ از اینکه عملکرد تلاشگران برای لغو سخنرانی‌ها کاملا جناحی و غیر ملی است اما در تشخیص ضرورت‌ها و مسائل پیرامون آن نیز دچار گرفتاری کارشناسی هستند. این ممانعت‌ها تاثیری در رسیدن صداها به ملت ندارد و امروز نه تنها در داخل بلکه ایرانیان مقیم خارج نیز می‌توانند از راه‌های ارتباطی با مجامع داخلی سخن بگویند، بنابراین نمی‌توان مانع اظهارنظر اشخاص شد. تیم تبلیغاتی رئیس‌جمهور، وزارت ارشاد، وزارت علوم و وزارت کشور باید همت بیشتری داشته باشند و بدانند که اگر عقب‌نشینی کنند این جماعت همین طور جلو می‌آیند، کما اینکه اگر اوضاع به همین منوال پیش برود، شاید روزی برسد که این افراد برای رئیس‌جمهور هم شرط بگذارند که برای سخنرانی در فلان شهر باید مجوز بگیرد. وقتی جلوی سخنرانی نایب‌رئیس مجلس را می‌گیرند، این موضوع شاید دور از انتظارشان نباشد. چرا قانون اساسی پیش‌بینی کرده که در هر موضوعی باید حراست خود مجلس تشخیص دهد و هیچ نیروی مسلحی بدون اجازه رئیس مجلس اجازه ورود ندارد، در حالی که هیچ کجای کشور این‌گونه نیست. این مولفه‌ها نشان‌دهنده این است که می‌خواهد جایگاه قدرت مجلس را تثبیت کند و بگوید اگر روزی مشکلی پیش آمد، ابزار قانونی مردم، مجلس و نمایندگان هستند. این صورت خوشی ندارد که برخی از سخنرانی آقای مطهری در مشهد جلوگیری می‌کنند یا می‌گویند اجازه سخنرانی به وی در کرمان را نمی‌دهیم و به نوعی آقای مطهری باید از ما ویزا بگیرد. این مطلب عجیبی است که آنها می‌گویند آقای مطهری مطابق نظر ما سخن نمی‌گوید. مگر قرار است او مطابق نظر شما سخن بگوید؟ نماینده مجلس نماینده افکار جامعه است. اگر کسی گفت موضوع حصر حل بشود باید از سخنرانی‌های وی جلوگیری کرد؟ آقای مطهری نشان داده فرزند خلف شخصیت بزرگی چون شهید مطهری است و سخنانش دارای مغز، محتوا و متین است. این افراد به عنوان اقلیت چطور می‌توانند در مقابل شخصی که نشان داد نماینده اکثریت است، بایستند؟ اگر نماینده‌ای مطالبه اکثریت مردم را منعکس کرد باید با وی این‌گونه برخورد کرد؟ چرا آقای مطهری توانست به این میزان در تهران رای داشته باشد؟ مشخص است که آرای زیادی که به سبد او ریخته شد برای مواضع و دیدگاه‌هایش بوده است. اقلیت حق ندارد مانع اکثریت شود. اکثریت مردم آقای مطهری را به خاطر همین مواضع شجاعانه‌اش قبول دارند، به خاطر اینکه در ۸سال گذشته مشکلات را دید و گفت و بقیه یا نخواستند ببینند یا دیدند و نگفتند که کشور را به این روز انداختند و حالا برای حل هرکدام از مشکلات ملت است که باید سال‌ها رنج بکشد. مردم باید بدانند اگر در مقابل این اقلیت ایستادگی نشود، هر چه بیشتر به جلو می‌آیند. دیروز کنسرت را لغو کردند، شاید فردا مانع پخش فیلم‌ها بشوند، چون دوست ندارند فیلم ببینند و کم کم می‌گویند سینماها را هم تعطیل کنید.

در دولت اصلاحات این‌گونه با مخالفان مدارا نمی‌شد و در برخی مواضع ایستادگی کردند، اما اکنون شاهدیم برخی مردان حاضر به این ایستادگی نیستند. این نقد به دولت یازدهم را قبول دارید؟

بنده در دوره اصلاحات استاندار بودم و اکنون که به استانداران دولت یازدهم نگاه می‌کنم، نسبت به برخی عملکردها انتقاد جدی دارم. من در قضیه مشهد قانع نمی‌شوم که اقدامات استانداری مشهد کافی بوده، چرا که راههای قانونی دیگری برای برخورد با این مساله داشتند که استفاده نشد. به نظر من از این جهت، آقای روحانی خیلی بیشتر از رئیس دولت اصلاحات زیر فشار است. درست است که دولت اصلاحات هر ۹ روز یک بحران داشت اما بازهم در استان‌ها چنین موانعی که امروز شاهدش هستیم را کمتر می‌دیدیم. مخالفان دولت به این دلیل که تا قبل دولت یازدهم، همه چیز در اختیارشان بوده، فکر می‌کنند هنوز هم می‌توانند با اهرم‌های فشاری که دارند، دولت را تحت فشار قرار دهند و اهداف خود را پیش ببرند. تا به حال صداوسیما به این وسعت علیه دولت اقدام نکرده بود. از طرفی اگر در دوره اصلاحات رئیس‌جمهور به شهری مثل ارومیه می‌رفت و امام جمعه به استقبالش نمی‌آمد اما اکنون این مساله فراگیر شده و اغلب ائمه جمعه همان سیاست را در پیش گرفته‌اند. زمانی من با آقای تقوی رئیس شورای سیاستگذاری ائمه جمعه صحبت کردم، گفتند ما برای همکاری با دولت آمادگی داریم اما امروز مرتب تلاش می‌شود رقابت با دولت ساماندهی شود. این موضوعات شرایط کار را برای آقای روحانی سخت می‌کند.

در دولت آقای روحانی شاهد این هستیم که برخی استاندار‌ها رفتارهای منفعلانه از خود نشان می‌دهند. از سوی دیگر به رئیس‌جمهور و وزرا انواع تهمت‌ها، افتراها و هتک حرمت‌ها می‌شود اما پاسخی از جانب دولت ارائه نمی‌شود. این سکوت سبب تردید در حمایت اصلاح‌طلبان و میانه روها از آقای روحانی نخواهد شد؟

موانع کار آقای روحانی را می‌شناسیم. دیدگاههای وی اصلاح‌طلبانه است و وقتی که آقای روحانی را در ترازوی اصلاحات قرار دهید، کاستی در رفتار و عملش نمی‌بینید. ما مجموعه شرایط کشور را رصد می‌کنیم و همه عناصر و مواردی را که اشاره کردید را هم مشاهده می‌کنیم. باید بپذیریم آقای روحانی به عنوان رئیس‌جمهور باید هم در چهارچوب قانون اساسی و هم در چهارچوب وضع موجود کشور ارزیابی شود نه اینکه ما بر اساس مطالبات یا آرمان‌ها او را ارزیابی کنیم. اگر نیروهایی که در کشور هستند را به سه بخش تقسیم کنیم، یک دسته آنهایی هستند که به جریان اصولگرایی وفادار هستند که خودشان، دو قسمت هستند، جبهه پایداری و معتدلین که هر مقدار رای داشته باشند ممکن است نخواهند به آقای روحانی رای دهند. اگرچه در بین معتدلین اصولگرا گفته شده که شاید آقای روحانی را نیز در بررسی‌های خود داشته باشند. دسته دوم اصلاح‌طلبان هستند که در سال۹۲ مصلحت و منافع ملی در نظر گرفتند و دیدند که اگر با صندوق رای قهر کنند اولا به نفع رقیب و به ضرر کشور است، ثانیا در شرایط فعلی کاری نمی‌توان کرد و هنوز آن‌طور که باید نظام به آنها اطمینان لازم را ندارد که موید آن ممنوع التصویری رئیس دولت اصلاحات و رد صلاحیت‌های گسترده است. وقتی شخصیتی مثل آیت‌ا…‌هاشمی‌رفسنجانی رد صلاحیت می‌شود و کار به این سطح رسیده، نمی‌توان واقعیت را نادیده گرفت. اصلاح‌طلبان در سال ۹۲ گفتند حالا که نمی‌شود و نمی‌گذارند ما به خاطر ترجیح منافع ملی به مدد مردم در انتخابات شرکت می‌کنیم ولو اینکه اجازه حضور ندهند، اما به مردم که نمی‌توانند بگویند به چه کسی رای دهید لذا این عمل را انجام دادند و نتیجه‌اش را هم در سال ۹۲ و هم در سال ۹۴ ملاحظه کردند. دسته سوم جمعیت بین اصولگرایان و اصلاح‌طلبان هستند که منتظرند ببینند شرایط کشور چگونه خواهد شد. وقتی در سال ۹۴ عملکرد اصلاح‌طلبان و آن ایده منحصر به فرد ۱۶+۳۰ را مشاهده کردند به نفع اصلاح‌طلبان به صحنه آمدند. از شواهد و قرائن چنین بر می‌آید که در سال ۹۶ نیز باید همین فرمول را بررسی کرد. اگر نهادهای مسئول اعلام کردند که اصلاح‌طلب و غیر اصلاح‌طلب فرقی ندارد و همه می‌توانند بیایند، آن زمان جریان اصلاح‌طلب با حداکثر نیرو و مثلا با رئیس دولت اصلاحات یا آقای عارف به صحنه می‌آید. ما باید خودمان را با ظرف و محدوده‌ای که مقرر و تعریف شده، تنظیم کنیم که این عقلانی، منطقی و به نفع کشور است. جریان اصلاحات از این قضیه ضرر نمی‌کند و به‌خوبی می‌تواند خود را به مردم معرفی کند و رقیب هم ناچار به پذیرش این ظرفیت و قدرت شده است. اگر کار به همین منوال ادامه پیدا کند به نظرم بهتر است. عملکرد آقای روحانی از ابتدای ریاست‌جمهوری‌اش تا به امروز خوب و برجام اتفاق بزرگی بوده که در دولت آقای روحانی به وقوع پیوست و اگر تدبیر دولت در زمان مشخص نبود اکنون باید با ترامپ مذاکره می‌کردیم. اگر برجام تضعیف هم بشود اما بزرگی کار آقای روحانی در تاریخ ماندگار خواهد بود. وی در مساله تورم زحمت زیادی کشید و حاصلش را می‌بینیم. همین که این مفاسد و اختلاس‌ها بیرون ریخته شد و بازسازی صنعت و اقتصادی که از بین رفته بود، کار کمی نبود که آقای روحانی از پس این کار‌های مهم برآمد. امنیت اجتماعی، آزادی بیان، آزادی اندیشه و احزاب، از ثمرات عملکرد آقای روحانی است. در طول ۴ سال پیش از دولت یازدهم، هیچ‌کدام از احزاب نمی‌توانستند کنگره برگزار کنند اما در حال حاضر این مسائل تا حدودی حل شده و احزاب جلسه دارند. البته در عین حال ضعف‌هایی هم هست و انتقاداتی نیز وجود دارد. مساله رکود هنوز حل نشده و دانشگاه‌ها می‌توانستند بهتر وشاداب‌تر شوند، همچنین مسائل فرهنگی را می‌شد بهتر مدیریت کرد اما به هرحال نباید دستاوردهای آقای روحانی را کمرنگ نشان داد بلکه باید به تقویت دولت پرداخت.

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
info@AbsharNews.com
ثبت نظر »
۱) آبشارنیوز، نظراتی که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد را منتشر نخواهد کرد.
۲) از انتشار نظراتی که فاقد محتوا بوده و صرفا انعکاس واکنشهای احساسی باشد جلوگیری خواهد شد.
۳) لطفا جهت بوجود نیامدن مسائل حقوقی از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید.
۴) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.

کلیه حقوق محفوظ است، استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است
Copyright © 2013 AbsharNews. All rights reserved
طراحی وب سایت: wpskin